Wie op Agistri aankomt met een lijst 'must-sees' zal die snel opzijleggen. Het eiland heeft geen opgravingen, geen museum en geen noemenswaardige archeologie. Wat het wél heeft is een buitengewone stilte, een dicht dennenbos dat vrijwel het gehele eiland bedekt, en een paar plekken die je alleen tegenkomt als je de moeite neemt te lopen of te fietsen.
De dennenbossen en wandelpaden
Het bos is de bezienswaardigheid van Agistri. Vanaf het eerste moment na aankomst in Skala zie je de pijnbomen op de heuvels achter het dorp — een kenmerkend groene rand die het eiland zijn karakter geeft. Een netwerk van onverharde paden loopt dwars door het bos, deels gemarkeerd, deels te ontdekken via instinct. De populairste route verbindt Skala met Megalochori en loopt gedeeltelijk door de schaduw van de bomen — goed te doen in een half uur wandelen.
Fietsers komen het verst: het verharde weggetje dat het eiland omcirkelt onthult stukken kust die je lopend moeilijker bereikt. Huur een fiets in Skala (te vinden bij de haven, rekening houden op circa €8–12 per dag in 2026) en neem de tijd.
Skala
Het grootste dorp van het eiland is tegelijk de levendigste plek. De haven van Skala is het aankomstpunt voor de meeste boten, en de promenade langs het strand telt een rij taverna's en winkeltjes. Midden in het dorp staat de kerk Agia Anargyri — spierwit met felblauwe koepels, een van die beelden die je meteen aan de Griekse eilanden denkt. De kerk is vrijwel altijd open en de stilte erin vormt een prettig contrast met het geroezemoes op het terras erbuiten.
Megalochori (Mylos)
Een kilometer van Skala vandaan, via de kustweg of door het bos, ligt Megalochori — door locals ook wel Mylos of Milos genoemd. Dit dorp heeft een ander karakter: minder toeristische drukte, een kleine haven met vissersboten en een genuanceerder beeld van het eilandleven. De kerk Zoodochos Pigi is hier het ankerpunt: een bescheiden kerkje met witte muren en een rood dak, qua stijl heel anders dan de Agia Anargyri in Skala. Op het kerkplein staan soms oude bewoners in de avond te kletsen — een scène die haast onveranderd aanvoelt.
Megalochori heeft ook een kleine aanlegsteiger die sommige veerdiensten aandoen (let op de dienstregeling), zodat je het dorp als vertrekpunt kunt nemen zonder eerst door Skala te moeten.
Limenaria
Ruwweg vier kilometer van Megalochori, over een smal kronkelweggetje langs de zuidkust, ligt Limenaria — het meest afgelegen van de drie dorpen. Hier wonen nauwelijks mensen permanent en het bestaat in de zomer hoofdzakelijk uit een handvol huisjes, een tavernaatje en een kleine aanlegsteiger. De rust is bijna onwerkelijk. Het strand bij Limenaria (ook wel Mariza Beach of Mareza genoemd) is een ongeorganiseerde plek met helder water, populair bij mensen die de Skala-drukte welbewust vermijden.
Tip voor wandelaars
De weg naar Limenaria is ook per fiets goed te rijden. Combineer het met een zwem-stop bij Dragonera Beach op de terugweg — dat strand ligt direct aan de route.
De openluchtbioscoop
Weinig bezoekers weten het, maar Skala heeft een openluchtbioscoop (zomerbioscoop), een typisch Grieks fenomeen dat op steeds meer eilanden dreigt te verdwijnen maar op Agistri nog springlevend is. De stoelen staan onder de sterren, het scherm tussen de bomen. Films draaien in het origineel met Griekse ondertitels. De sfeer is onnavolgbaar. Kijk in het dorp naar aanplakbiljetten voor de actuele programmering.