De Bosset-brug over de Koutavos-lagune in Argostoli met de obelisk

Argostoli · Kefalonia

Bezienswaardigheden in Argostoli

Van een brug die over water loopt tot zeewater dat in de aarde verdwijnt — Argostoli doet het goed in eigenaardigheden.

Foto: Evangelia Papanastasatou · CC BY-SA 3.0 · via Wikimedia Commons

Geplaatst op 17 augustus 2026

Argostoli is geen stad die je overweldigt met historische monumenten. De aardbeving van 1953 heeft dat geregeld. Maar juist de combinatie van wat overleefde, wat werd herbouwd en wat de natuur hier levert, maakt de stad interessanter dan ze op het eerste gezicht lijkt.

De Bosset-brug (Drapanos-brug)

De langste stenen brug in het Middellandse Zeegebied — dat is een claim die Argostoli zelden met kracht claimt, maar die gewoon klopt. De brug is 900 meter lang en loopt recht over de Koutavos-lagune, gebouwd in opdracht van de Britse koloniale gouverneur Charles De Bosset in 1813. Halverwege staat een kleine obelisk ter ere van de bouwer, geplaatst door de dankbare inwoners. Dat de obelisk in het Grieks is geschreven en niet in het Engels, zegt iets.

De wandeling over en terug duurt misschien twintig minuten en kost niets. Vroeg in de ochtend of bij zonsondergang is de sfeer het best: dan kleurt het water in de lagune roze en oranje, en kijk je aan de ene kant uit over de haven, aan de andere over groen moerasachtig water. Karetschildpadden zwemmen regelmatig langs onder de brug.

De obelisk halverwege de De Bosset-brug met het stadje Argostoli op de achtergrond
De obelisk halverwege de brug, met de stadskant van Argostoli op de achtergrond. Foto: Evangelia Papanastasatou · CC BY-SA 3.0 · via Wikimedia Commons

Katavothres — water dat verdwijnt

Ongeveer een kilometer ten westen van het stadscentrum, langs de kustweg, liggen de Katavothres. Dat woord betekent letterlijk "zinkgaten". Op deze plek stroomt zeewater de aarde in via rotsspleten — zichtbaar, meetbaar, merkwaardig. Voor de aardbeving van 1953 werd de energiestroom gebruikt om watermolens aan te drijven; een gerestaureerde molen staat er nog.

Het water duikt hier ondergronds en wordt pas tientallen kilometers verderop, bij het dorpje Karavomilos aan de oostkust van Kefalonia, teruggevonden. In de jaren zestig bevestigden onderzoekers dit verband met groene kleurstof. Waarom het water stroomt en wat er onderweg mee gebeurt, is nog niet volledig begrepen. Het is geen spectaculaire attractie in de klassieke zin — geen kaartje, geen installaties — maar het is wel iets waar je lang naar kunt staan kijken.

Karetschildpadden in de haven

Argostoli is een van de weinige plaatsen in de Middellandse Zee waar je karetschildpadden (Caretta caretta) het hele jaar door kunt zien, zonder boottrip of duikabenteuer. Ze leven in de Koutavos-lagune en rondom de haven, aangetrokken door de vissersboten en de rijke voedselbodem. Loop langs de kade aan de havenring en kijk omlaag in het water — je ziet ze bijna zeker.

Wel kijken, niet voeren

Karetschildpadden staan op de beschermde-soorten-lijst. Voeren mag niet en is schadelijk: schildpadden die gewend raken aan menselijk voedsel veranderen hun gedrag en zwemgedrag, wat problemen geeft bij het broeden. Gewoon kijken is al prachtig genoeg.

Korgialenios Historisch en Cultureel Museum

Het museum is gevestigd op de begane grond van de gelijknamige bibliotheek aan de Ilia Zervou-straat, midden in het centrum. De collectie focust op de periode vóór de aardbeving van 1953: kleding, meubels, porselein, zilverwerk en ambachtelijk gereedschap, maar bovenal een uitgebreide fotoarchief van meer dan 3000 beelden van Kefalonia zoals het er uitzag voor alles instortte.

Het is een bescheiden museum — niet groot, niet overdadig — maar als je het naast de straten van het huidige Argostoli legt, dringt het door hoe totaal de breuk was. Openingstijden: dagelijks 09:30–13:00, dinsdag tot en met zondag ook 19:00–22:00. Entree ca. €3, kinderen onder de 12 gratis.

Napier-tuin en botanische tuin

Aan de rand van het centrum ligt de Napier-tuin, aangelegd door de Britse gouverneur Charles James Napier in de negentiende eeuw. Een schaduwrijke plek met oude bomen, middenin de stad. Iets verder staat een grotere botanische tuin met kronkelende paadjes en geurende beplanting — goed voor een rustpauze tussen het stadlopen.

Lithostroto — de dagelijkse wandeling

Geen bezienswaardigheid in de museumzin, maar de Lithostroto is de ruggengraat van het dagelijks leven in Argostoli. Deze geplaveide voetgangersstraat door het hart van de stad leeft van 's ochtends vroeg tot diep in de avond. Terrassen, winkels, ijssalons en mensen die wandelen zonder haast te hebben. 's Avonds na negenen, als de hitte is gezakt, is het de plek waar iedereen uitkomt.