Lakka is geen dorp dat je afwerkt met een lijstje attracties. Veel van wat het de moeite waard maakt, vind je door te lopen: langs verlaten kapelletjes, door het schaduwrijke olijfgaardenlandschap, omhoog naar een klif met uitzicht over het Ionische water. De bezienswaardigheden hieronder zijn concreet en te voet te bereiken vanuit het dorpsplein.
De vuurtoren van Kaap Lakka
Het meest markante bouwwerk van het dorp staat niet aan de kade maar hoog erboven. De vuurtoren van Kaap Lakka werd oorspronkelijk gebouwd in 1825, tijdens de Britse protectoraatstijd — een periode waarin Engeland de Ionische Eilanden bestuurde en infrastructuur aanlegde langs de drukbevaren route tussen de Adriatische Zee en het Middellandse Zeegebied. In 1919 werd de toren op zijn huidige locatie herbouwd; de ruïnes van zijn voorganger staan er nog naast.
Om er te komen volg je de borden vanaf het dorpsplein van Lakka. Het pad loopt steil omhoog door olijfbos — reken op twintig minuten stevig lopen. Bovenaan op het westelijke klif, op zo'n tweehonderd meter boven de zeespiegel, opent het uitzicht zich abrupt: de rotsige westkust van Paxos in beide richtingen, het open Ionische Zee voor je, en bij helder zicht de zuidkust van Corfu aan de noordelijke horizon. Wie Harami beach bezoekt kan de vuurtoren ook van de andere kant benaderen: van het strand loopt een weggetje omhoog dat je er in zes minuten brengt.
Praktisch
Er is geen ingang of entreeprijs — de vuurtoren is een buitenbezichtiging. Draag stevig schoeisel; het pad van het plein naar de top is onverhard en deels steil. 's Ochtends vroeg is het koeler en stiller; 's middags kun je op de terugweg bij Harami Taverna stoppen.
Wandeling door de olijfgaarden naar Loggos
Paxos is bedekt met olijfbomen — driehonderdduizend stuks, vertellen de eilandbewoners, sommige meerdere eeuwen oud. De mooiste manier om dat te ervaren is de wandelroute van Lakka naar Loggos over het binnenland van het eiland. Het pad is grotendeels vlak, goed beschaduwd en duurt op een rustig tempo zo'n anderhalf uur voor de één kant. Onderweg passeer je bochtige paden tussen knoestige stammen, af en toe een doorgang tussen stenen muurtjes en hier en daar een verlaten olijfpers die herinnert aan de tijd dat elke boerenfamilie haar eigen olie perste.
Het eiland heeft ook een Olijfmuseum bij de nederzetting Magazia — gehuisvest in een 18e-eeuwse stenen olijfpers. Daar leer je meer over de traditionele productiemethoden, van het plukken tot het persen. Dat museum ligt niet op loopafstand van Lakka zelf, maar is een logische toevoeging als je toch een dag door het binnenland rijdt.
Ypapandi-kerk en historische kapellen
Even buiten Lakka, in de buurt van Grammateika, staat de Ypapandi-kerk. Ze valt meteen op door de ongebruikelijke combinatie van twee koepels en een vrijstaande campanile — een silhouet dat je elders op Paxos niet tegenkomt. Vlakbij staat de Agios Andreas-kerk, gedateerd 1686, een van de oudste op het eiland. Beide kerken zijn omgeven door olijfbomen en zijn te bereiken via een klein weggetje vanuit het dorp.
Op de wandelroute rond het reservoir — die start op het dorpsplein en westwaarts voert — kom je ook de kerk van Johannes de Doper tegen en de kapel van Agia Fotini, beide verstopt tussen cipressen aan de rand van de olijfgaard. Dat rondje heeft minder hoogteverschil dan de vuurtorenwandeling en is ook geschikt voor kinderen of mensen die liever niet te steil klimmen.
Het schoolgebouw van Maestro in Blue
In het centrum van Lakka staat een oud schoolgebouw dat Nederlanders en andere Europese Netflix-kijkers misschien herkennen: het diende als de muziekschool in de Griekse serie Maestro in Blue, met Haris Alexiou in een van de hoofdrollen. De serie speelt zich grotendeels op Paxos af en heeft het eiland opnieuw op de kaart gezet bij een jongere groep reizigers. Het gebouw is niet te bezoeken als museum, maar de buitenkant is goed te zien vanuit het dorp.