Loggos is geen dorp met een stadsmuseum of een opgegraven tempel. Wat het te bieden heeft, is subtieler: een industrieel monument aan het water dat hier volkomen misplaatst lijkt maar toch klopt, ezelspaadjes die door een zee van olijfbomen slingeren en een windmolen op een heuvel die het hele dorp overziet. Dat past precies bij de schaal van dit plekje.
De Anemogiannis-fabriek
Het meest opvallende gebouw in Loggos staat niet op een plein maar direct aan de waterkant: de oude Anemogiannis-fabriek, met zijn verweerde stenen muren en hoge schoorsteen. De broers Stefanos en Ioannis Anemogiannis richtten de fabriek op het einde van de negentiende eeuw op als olijfolieperserij. Na de dood van Stefanos in 1910 breidde zijn zoon Spyros het bedrijf uit tot ook zeepproductie en raffinage. Op zijn hoogtepunt — tussen 1918 en 1930 werkte het complex op stoomkracht — werden er zestig tot zeventig mensen tewerkgesteld, en werd de olijfolie zelfs tot in Turkije geëxporteerd. In de jaren dertig produceerde de fabriek ook cognac.
Na twee verwoestende branden, in 1964 en 1966, lukte het niet meer om de productie te hervatten. In de jaren tachtig sloten de deuren definitief. Het gebouw is aangewezen als beschermd monument en als Landschap van Bijzondere Natuurlijke Schoonheid. Er zijn plannen voor een hotelconversie waarbij de historische structuur — inclusief de schoorsteen — behouden blijft. In de zomermaanden vonden er soms kleine kunsttentoonstellingen plaats; controleer lokaal of dat programma doorgaat.
Bezoek
De fabriek is van buiten goed te bekijken; toegang tot het interieur is niet gegarandeerd. Loop er langs vanuit het dorp — het is vijf minuten lopen langs de kade.
De windmolen op de heuvel
Op de heuvel ten noorden van het dorp staat een oude windmolen die uitkijkt over de baai van Loggos. De klim duurt een kwartier via een smal pad door olijfbomen. Boven wacht een panorama over het haventje, de kustwand en — bij helder weer — de Griekse vastelandskust aan de overkant van het Ionische kanaal. De molen zelf is een ruïne, maar de locatie maakt de tocht meer dan waard.
Wandelingen door de olijfgaarden
Paxos telt naar schatting meer dan honderdduizend olijfbomen — op een eiland van twaalf vierkante kilometer is dat een indrukwekkend getal. Vanuit Loggos vertrekken verschillende onverharde paden het binnenland in. De bomen zijn oud, verdraaid en beschaduwd; de paden lopen langs droge stenen muurtjes die de percelen afbakenen. Er zijn geen officiële wandelroutes met bewegwijzering, maar de wandelgids van de lokale paxosinfo-site en meerdere reisblogs beschrijven routes van twee tot vier uur. Breng water mee — er zijn geen voorzieningen onderweg.
Kerk Zoodochos Pigis
Even buiten het dorp staat de kleine kerk van Zoodochos Pigis (Levengevende Bron), een witgekalkt gebouwtje met opmerkelijke fresco's. Zoals bij de meeste Griekse plattelandskerken: de deur is niet altijd open, maar bij een naamsdagfeest of op zondag treft je hem soms aan. Agios Nikolaos, de beschermheilige van zeelieden, heeft eveneens een kapel in de buurt van de haven.