Tripoli

Tripoli verrast. Wie de Peloponnesos doorkruist verwacht een strandplaats of een oud ruïneveld, maar de regionale hoofdstad van Arcadië is iets anders: een compacte, levendige stad op een breed hoogvlakteplateau, omringd door de Menalobossen en de droge heuvels van Ktenias en Pathenia. Met ruim 44.000 inwoners is Tripoli de grootste stad van het centrale Peloponnesos en het bestuurlijke, commerciële en verkeerskundige middelpunt van het hele gebied ten zuiden van de Peloponnesossnelweg.

Karakter en ligging

De stad ligt op ongeveer 655 meter boven zeeniveau in een breed bassin van zo'n dertig kilometer doorsnee. Die hoogte merk je: zomers zijn hier aangenaam koel vergeleken met de kustplaatsen, maar januari kan guur zijn, met nachten die soms dalen tot ruim onder het vriespunt. Tripoli is dan ook geen typische toeristische bestemming — het heeft geen strand, geen haven, geen middeleeuwse burcht — maar het heeft iets wat schaars is in Griekenland: een authentiek stedelijk leven dat volledig op zijn eigen bewoners is gericht.

Het centrum bestaat uit brede lanen, neoclassicistische gebouwen uit de negentiende en vroeg-twintigste eeuw, en een reeks pleinen die de sociale kern van de stad vormen. Areos-plein, direct bij het gerechtsgebouw van architect Ernst Ziller, geldt als een van de grootste en mooiste stadspleinen van Griekenland. Ernaast liggen het Petrinoplein en het Kolokotronis-plein met zijn beroemde ruiterstandbeeld van de onafhankelijkheidsheld Theodoros Kolokotronis.

Een korte geschiedenis

De vroegste nederzetting op deze plek heette Drobolitza of Tripolitza, een vervorming die via het Byzantijns en het Ottomaans-Turks de eeuwen doorkwam. Onder Ottomaans bestuur groeide Tripolitsa uit tot het administratieve centrum van de regio. In oktober 1821, tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog, veroverden opstandelingen de stad na een lang beleg. Het was een bloedige maar beslissende doorbraak. Na de stichting van de moderne Griekse staat werd Tripoli systematisch heropgebouwd in neoclassicistische stijl — het gerechtsgebouw, het theater, de kathedraal en talloze woonhuizen dateren uit die periode.

Hoe kom je er

Tripoli ligt aan de A7-snelweg (Egnatia-verlengstuk richting Kalamata) en is daarmee uitstekend bereikbaar. Vanuit Athene rij je via Korinthe en de E65 in ongeveer 1 uur 45 minuten — de snelweg is van goede kwaliteit en heeft vrijwel overal tolpoorten. Zonder auto kun je reizen met de KTEL Arcadië-busdienst vanuit de Kifissosstraat in Athene; de reis duurt ruwweg 2 tot 3 uur afhankelijk van stops. Bussen rijden meerdere keren per dag. Tripoli heeft ook een treinstation, hoewel de meterspoorverbinding naar Korinthe en Kalamata al jaren beperkt in gebruik is en praktisch gezien eerder een curiositeit dan een realistische reisoptie is.

Vanuit Tripoli bereik je ook de rest van de Peloponnesos gemakkelijk: Sparta (60 km zuidwaarts), Kalamata (65 km zuidwest), Argos (50 km noordoost) en Korinthe (85 km noord) liggen allemaal op minder dan anderhalf uur rijden. Daarmee is de stad ook een logisch vertrekpunt voor dagtochtjes naar Mystras, Napflion of het Lousios-ravijn.

Wat te doen in Tripoli

De stad is compact genoeg om in een halve dag te verkennen, maar verborgen genoeg dat je er altijd iets nieuws vindt. De bezienswaardigheden liggen geclusterd rondom de centrale pleinen en de vlakbij gelegen uitvalswegen richting Mantineia en Tegea. Naast de stad zelf loont het ook de moeite om de excentrieke kerk Agia Fotini bij Mantineia te bezoeken — een naoorlogs architectonisch wonder dat Grieks-orthodox, antiek en futuristisch combineert op een plek waar tweeduizend jaar geleden slagen werden geleverd.

Eten en sfeer

Tripoli telt genoeg tavernas en kafenia om een avond goed door te brengen, maar is geen culinaire hotspot. Typisch Arcadisch zijn de hilopites (huisgemaakte pasta), syglino (gezouten varkensvlees), wildzwijnstew in de herfst en de lokale honing van het Menalomassief. De Deligiannistraat is het kloppende hart van het nachtleven, met cafés en bars die ook doordeweeks gevuld zijn door studenten van de Universiteit van de Peloponnesos.