Wie van de veerboot stapt in Aegiali ziet het meteen: een halfronde baai met het diepst mogelijke blauwgroen, een strook zand die de haven verbindt met rustiger bochten verderop, en hoog boven het dorp de witte vlekjes van Langada en Tholaria op de bergflank van de Krikellos. Dit is het noordelijke deel van Amorgos — rustiger dan Katapola, minder bekend dan Chora, en voor veel bezoekers juist daardoor het mooiste stuk van het eiland.
Ormos: het havenkwartier
Het eigenlijke dorp Aegiali ligt aan de linkerkant van de baai, rondom de kleine haven die Ormos wordt genoemd. Het is compact: een rij witte gebouwtjes langs de waterkant, vissersbootjes die schommelen op het kielwater van de aanmerende ferry, en een lint van taverna's en kleine cafés. 's Avonds schuiven de stoelen van de terrassen bijna tot aan de kaderand en eet je met het geluid van water om je heen. Er is geen boulevard van steen en stalen paaltjes, geen megaclub, geen busjestoerisme — Aegiali is gewoon nog een dorp.
De busdienst van Amorgos heeft zijn depot hier, aan de rand van het havenplein. Dat is handig: je kunt rechtstreeks van de veerboot naar Chora (circa 45 minuten) of naar de bergdorpen stappen zonder een meter te rijden. In het hoogseizoen rijden de bussen tot acht keer per dag; tickets kosten tussen de €2,50 en €4,00 afhankelijk van de afstand.
De drie dorpen boven de baai
Wat Aegiali onderscheidt van andere kleine eilandhavens is wat er achter het dorp ligt. Drie bergdorpen klemmen zich vast aan de steile helling van de Krikellos (821 m): Potamos, Langada en Tholaria. Ze zijn allemaal te voet te bereiken via wandelpad 4 — de Melaniá-route — die begint aan de rand van het haventje.
Het pad slingert eerst omhoog naar Langada, het meest bekende van de drie. Langs de weg passeer je de kloof van Araklis en oude windmolenstompen die al eeuwen in de wind staan. In Langada zelf klautert een witte kerkje — de Panagia Epanochorianis — hoog tegen een rotswand; je bereikt het via een smal wit trapje. Het uitzicht op de baai is van hieruit adembenemend.
Verder het pad op kom je in Tholaria, dat op zijn beurt weer uitzicht geeft over Langada. Op de heuveltop Vigla boven Tholaria liggen de resten van de antieke akropolis van het oude Aegiali — wie de kans krijgt om dit te combineren met een wandeling door de smalle steegjes van het dorp, doet dat zeker. Potamos, het derde dorp, is kleiner en stiller, maar precies daardoor het prettigst voor wie even wil ontsnappen aan de zomerdrukke haven.
De volledige lus Aegiali – Langada – Tholaria – terug beslaat zo'n 7,6 km en vraagt circa twee uur; het hoogteverschil is beperkt (onder de 150 m) en het pad is goed gemarkeerd.
De Palia Strata
De langste wandeling op Amorgos is de Palia Strata (de Oude Weg): van Chora op 335 m hoogte naar Aegiali, circa vier uur lopen over een caldereipad dat al eeuwen in gebruik is. Een weg om te reserveren voor een koel en wolkig dagdeel; aan het eind wacht het strand.
Bereikbaarheid
| Veerboot vanuit Piraeus | Blue Star Ferries, circa 9–10 uur; max. 4 keer per week in het laagseizoen, dagelijks aanvullingen in de zomer |
|---|---|
| Vanuit Katapola | Kleine ferry of dagboot, circa 30–45 minuten; ook per bus via Chora (circa 1 uur totaal) |
| Vanuit andere Cycladen | Verbindingen via Naxos, Ios, Paros en Santorini in het hoogseizoen |
| Bus op het eiland | Depot in Aegiali; verbindingen naar Chora, Katapola en de bergdorpen. Tickets €2,50–€4,00 |
| Taxi | Beschikbaar via het havenplein; verplicht per taxi naar afgelegen stranden buiten de vaste routes |
Wanneer ga je
Aegiali is op zijn best in juni en september. Het strand is dan aangenaam zonder de augustusdruk, de wandelpaden zijn begaanbaar in de ochtend zonder hitte, en de terrassen zijn open tot laat. Juli-augustus is levendiger maar ook drukker — de haven kan op aankomstdagen van de veerboot behoorlijk vol zijn. Buiten het seizoen (november–april) zijn de meeste taverna's gesloten en rijdt de bus minder frequent, maar de wandelpaden zijn op mooie winterdagen ongelooflijk stil en helder.