.jpg){kind=link}
Alexandroupoli is de hoofdstad van de prefectuur Evros en de grootste stad van de regio Oost-Macedonië en Thracië. Met zo'n vijftigduizend inwoners is het een echte stad — geen toeristische enclave maar een levende havenplaats waar de Grieken zelf boodschappen doen, vis eten en 's avonds uitwaaien langs de boulevard.
De stad heeft een bijzonder bewogen verleden. Onder Ottomaans bestuur heette ze Dedeağaç, wat zoiets betekent als "boom van de derwisj". Russische troepen namen haar in tijdens de oorlog van 1877–1878 en legden een rasterpatroon van brede, evenwijdige straten aan — een stadsplanning die je vandaag nog herkent en die de stad haar open, luchtige karakter geeft. In 1920, na het bezoek van de Griekse koning Alexandros I, werd de naam gewijzigd in Alexandroupoli.
Vuurtoren en promenade
Het onmiskenbare symbool van de stad is de vuurtoren uit 1880, gebouwd door de Franse Société des Phares et Balises. De witte, cilindrische toren staat midden op de boulevard, omringd door platanen en terrastafels. Drie witte flitsen elke vijftien seconden, zichtbaar tot op 24 zeemijl. Overdag is het gewoon de hartslag van de promenade: men loopt erlangs, fotografeert hem, drinkt koffie aan zijn voet. 's Avonds, verlicht tegen de donkere lucht, is het een van de mooiste plekken van heel Thracië.
De kustpromenade strekt zich over ruim een kilometer uit langs de Thracische Zee. Naast de vuurtoren staan cafés, visrestaurants en ijssalons zij aan zij. Op heldere dagen zie je in de verte het silhouet van Samothraki — het eiland is maar negentig kilometer verderop en trekt als een magneet aan wie in Alexandroupoli logeert.
Rondom de stad: natuur van formaat
Tien kilometer ten oosten van de stad begint de Evros-delta: een van de belangrijkste vogelgebieden van Europa. De rivier de Evros mondt hier uit in de Egeïsche Zee en laat een labyrint van moerassen, rietbedden en kreken achter. Meer dan driehonderd vogelsoorten zijn er waargenomen, waaronder pelikanen, ooievaars en zeldzame watervogels. Een groot deel van het gebied valt samen met de Turks-Griekse grens en is daardoor militair gevoelig terrein; bezoeken verlopen via georganiseerde gidstochten of het informatiecentrum van het nationaal park.
Wie liever omhooggaat dan langs het water, rijdt zestig kilometer naar het noorden, naar het Nationaal Park Dadia-Lefkimi-Soufli. Dit dichte eikenbos op de heuvels is de laatste grote broedplaats van de zwarte gier (Aegypius monachus) in Europa. Ook de vale gier, de zeearend en de slangenarend broeden hier. Vanuit het bezoekerscentrum rijden minibusjes naar observatieposten op de heuvels; reken op een halve dag.
Hoe kom je er
| Vliegtuig | Luchthaven Dimokritos (AXD), 7 km ten noordoosten van het centrum. Dagelijkse vluchten vanuit Athene (ca. 55 min.); in de zomer ook vluchten vanuit andere Griekse steden. |
|---|---|
| Trein | Alexandroupoli heeft een eigen station aan de spoorlijn Thessaloniki–Alexandroupoli. De reis vanuit Thessaloniki duurt circa 4 uur met de intercitytrein. |
| Bus (KTEL) | Meerdere dagelijkse verbindingen naar Thessaloniki (ca. 3,5 uur), Athene (ca. 10 uur) en steden in de regio. |
| Auto | Via de snelweg Egnatia Odos bereikbaar; ca. 3 uur vanuit Thessaloniki. |
| Veer naar Samothraki | Fast Ferries vaart dagelijks (zomer: meerdere keren per dag). Overvaart ca. 1 uur 45 min. Voetganger ca. €9–17; auto vanaf €35. Boek vooruit in juli–augustus. |
Beste reistijd
Mei, juni en september zijn de aangenaamste maanden: warm genoeg om te zwemmen, rustig genoeg om het centrum te verkennen zonder drukte. Juli en augustus zijn heet (boven de dertig graden is normaal) en de ferryboten naar Samothraki zitten vol. De winter is mild maar winderig — de Vardaris, de noordenwind die over de vlakte raast, kan het verblijf in december en januari onaangenaam maken.
Tip: de vissershaven
Vlak naast de commerciële haven liggen de kleinere vissersbootjes aangemeerd. Vroeg in de ochtend lossen de vissers hun vangst, en de tavernes rond de haven hangen hun dagmenu's op aan de hand van wat er binnenkomt. Hier eet je de versste vis van heel Thracië.