Assos heeft voor zo'n klein dorp verrassend veel om te zien. Het Venetiaanse fort is het overduidelijke hoogtepunt — letterlijk en figuurlijk — maar ook het dorp zelf, met zijn Place de Paris en de pastelkleurige huizen die na de grote aardbeving van 1953 herrees, verdient een rustige wandeling.
Het Venetiaanse fort (Kasteel van Assos)
Het fort werd gebouwd tussen 1593 en 1596, in opdracht van de Venetiaanse Senaat. De adel van Kefalonia had al jaren gevraagd om een nieuw verdedigingswerk: het oudere Kasteel van Sint-Joris in het zuiden kon het noorden van het eiland niet beschermen tegen Turkse vloten en Barbarijse piraten. Venetiaanse architect Marino Gentillini ontwierp een indrukwekkend complex bovenop een rotsachtige heuvel van 170 meter hoog, met muren die samen bijna twee kilometer lang zijn.
Binnen de muren lagen ooit een nederzetting, kerken en een gevangenis. Het kasteel fungeerde als de feitelijke hoofdstad van Noord-Kefalonia. Toen de Venetiërs in 1757 Argostoli stichtten als nieuw bestuurlijk centrum, raakte Assos in de vergetelheid. De aardbeving van 1953 liet de muren grotendeels intact — een van de weinige structuren op Kefalonia die de ramp overleefden.
| Gebouwd | 1593–1596 (Venetiaans) |
|---|---|
| Oppervlakte | circa 44.000 m² |
| Muurlengte | circa 2.000 meter |
| Hoogte | 170 meter boven zeeniveau |
| Toegang | Gratis, dagelijks open |
| Wandeltijd | circa 30 minuten vanuit het dorp |
De wandeling naar boven
Vanuit het dorp volg je een gerenoveerd stenen pad omhoog door een mengeling van pijnbomen, cipresses en struikgewas. De klim duurt zo'n dertig minuten en is vrij steil op een paar punten — neem fatsoenlijk schoeisel mee en ga vroeg of laat in de middag om de ergste hitte te vermijden. Bovenaan wacht een panorama over de horseshoe-baai, het schiereiland en — op heldere dagen — de Ionische Zee tot aan Lefkada aan de horizon. Binnen de muren zijn resten van kerken, kanonnen en gewelven te zien. Verlichting is er niet; een fakkeltocht in de schemering is mooi maar vraagt om een zaklamp.
Praktisch
Er is geen kassa, geen gids en geen winkel bij het fort. Neem water mee. Aankomst vroeg in de ochtend geeft je het beste licht voor foto's van de baai aan je linkerzijde. Het pad begint aan de rand van het dorp, richting het schiereiland.
Het dorp zelf: Place de Paris
Na de verwoestende aardbeving van 1953 nam de Franse staat de financiering en begeleiding van de wederopbouw van Assos op zich. De bewoners waren zo dankbaar dat ze het centrale dorpsplein hernoemden naar Parijs — officieel Panagia ton Parision, maar iedereen zegt gewoon "Place de Paris". Onder de platanen staan een paar plastic stoelen voor tavernes en een eenvoudige kiosk. Het is het soort plein waar je nauwelijks iets hoeft te doen om je uitstekend te vermaken.
De pastelkleurige gevels langs de baai zijn eveneens een erfenis van de Franse wederopbouw. Eigenlijk zijn ze niet zo oud als ze eruitzien, maar ze geven het dorp een tijdloos karakter dat moeilijk te omschrijven is zonder te vervallen in clichés. Loop het straatje langs de waterkant en je begrijpt waarom Assos op elke Kefalonia-fotocollectie opdook zodra digitale camera's goedkoop werden.
