Drie kilometer boven de haven van Karavostasi, op een kliprand van zo'n 200 meter hoog, liggen de witgepleisterde huizen van Chora. Het is de enige echte woonkern van Folegandros — en voor veel bezoekers het prachtigste dorp dat ze ooit op een Grieks eiland hebben gezien.
Chora heeft geen boulevard, geen souvenirsupermarkt, geen auto's. Wat het wél heeft: een middeleeuws Kastro waarvan de buitenmuren nog steeds dienst doen als huisgevels, drie aaneengeschakelde pleintjes vol platanen en bougainvillebogen, en een zigzagpad omhoog naar de kerk Panagia die je vanuit het hele dorp ziet stralen. De combinatie van isolatie en charme heeft Folegandros lang gespaard van massatoerisme — al trekken de sociale media het dorp inmiddels steeds meer in de kijker.
Het Kastro: middeleeuwse kliprand
De oudste kern van Chora werd in 1215 gebouwd door Marco Sanudo, de Venetiaanse heerser van de Cycladen. Het Kastro is in wezen een ring van tweeverdiepinghuizen waarvan de gesloten buitengevel als verdedigingsmuur diende — piraten konden nergens een voet tussen de kier krijgen. Toegang was alleen mogelijk via twee poorten: de Lotzia en de Paraporti.
Vandaag de dag zijn de huizen nog steeds bewoond. Kleine blauwe en groene deuren leiden naar smalle binnenplaatsen; overhangende balkons raken elkaar bijna. De buitenranden van het Kastro hangen letterlijk over het ravijn — aan de zeekant kijk je recht naar beneden op de golven, honderden meters lager.
De pleinen: koffie, raki en avondleven
Chora telt drie aaneengeschakelde pleinen die het sociale hart van het dorp vormen. Pounta is het eerste plein dat je bereikt vanuit de bushalte, en het meest dramatische: een uitzichtterras met een klokkentoren en een monument voor de oorlogsdoden, waar de hele Egeïsche Zee voor je ligt. De terrassen hier zijn het perfecte zonsondergangpunt van het eiland.
Vandaar leid je door naar Dounavi (ook geschreven als Dounka), geflankeerd door een eeuwenoude plataan en kleine taverna's. Het derde plein, Piatsa, is verbonden via de kerk van Sint-Nikolaas en staat vol met cafés en restaurants onder gele feestlampjes. Op dit plein speelt het avondleven zich het langst af — aan houten tafeltjes tot ver na middernacht.
Rakomelo
In de cafés op de pleinen kun je rakomelo bestellen: raki die verwarmd wordt met honing in een klein koperen pannetje (een briki). Het is de lokale manier om een avond af te sluiten — zoet, warm en iets sterker dan het eruitziet.
Panagia: de kerk boven het dorp
Aan de noordoostkant van Chora stijgt een gekasseid zigzagpad omhoog naar de kerk van de Panagia, gebouwd op de resten van een oud acropolis. Het pad begint bij Pounta-plein en vergt een kleine twintig minuten lopen. De kerk zelf — een strak wit volume tegen de rotsachtige heuvel — dateert in haar huidige vorm uit 1821, al is de plek veel ouder. Binnen worden waardevolle fresco's bewaard en een ikoon van de Maagd Maria die op het eiland als wonderdadig wordt beschouwd. Buiten ligt de Egeïsche Zee zover het oog reikt.
Hoe kom je in Chora
| Haven | Karavostasis, 3 km ten zuiden van Chora |
|---|---|
| Bus | Busdienst havenplein → Chora, circa €2, rijdt op veerbootaankomsten en elk uur overdag |
| Scooter | Te huur in Karavostasis en Chora, circa €20–25 per dag |
| Auto's in Chora | Niet toegestaan — parkeren buiten het dorp |
| Veerboot vanuit Santorini | Snelle veerboot circa 1 uur, normale ferry 2–3 uur |
| Veerboot vanuit Piraeus | Circa 5–6 uur, dagelijks in het hoogseizoen |
Beste reistijd
Juni en september zijn de ideale maanden: warm genoeg voor de terrassen en het pad naar Panagia, maar zonder de augustusdrukte die ook dit kleine eiland tegenwoordig bereikt. Juli werkt ook, al kan de meltemi dan stevig aan de kliprand waaien. Buiten het seizoen — van oktober tot april — zijn de meeste terrassen gesloten en kom je Chora vrijwel alleen voor jezelf.