Karytaina hangt als een adelaarsnest aan een steile rotswand in westelijk Arcadia. Beneden kronkelt de Alfeios-rivier door een diepe kloof, boven torent de burcht van een 13e-eeuwse Frankische baron. Weinig Griekse dorpen zijn zo compact en zo geladen met geschiedenis als dit.
Het dorp is nooit groot geweest en dat is precies zijn kracht. Smalle geplaveide steegjes, huizen van donkere kalksteen, een handvol kerken — en overal het gevoel dat je door een leefbare ruïne loopt. Op het hoogtepunt van zijn middeleeuwse glorie noemde men het het "Toledo van Griekenland", een vergelijking die je begrijpt zodra je de silhouet van het kasteel vanuit de vallei ziet.
Ligging en sfeer
Karytaina ligt in de gemeenten van Megalopoli, ongeveer 20 kilometer ten westen van die stad en 50 kilometer van Tripoli. De weg ernaar toe slingert langs kloofdalen en olijfgaarden; een auto is onmisbaar. Het dorp zelf telt nog maar enkele tientallen vaste bewoners, maar in de zomer en tijdens weekeinden trekken Grieken en een bescheiden stroom buitenlandse reizigers naar de tavernes op het centrale plein.
Verwacht geen toeristenindustrie. Er is één kleine supermarkt, een paar tavernes en een koffiehuis. Wie op zoek is naar druk reisvertier, zit hier verkeerd. Wie rust zoekt en de adem van de Middeleeuwen wil voelen, zit hier precies goed.
Geschiedenis in het kort
De geschiedenis van Karytaina begint serieus in de 13e eeuw. In 1245 bouwde de Frankische baron Geoffrey de Bruyères — de derde baron van Karytaina — zijn burcht op de rots boven het dorp. De Bruyères-familie was een van de machtigste in het Frankische Griekenland; Geoffrey was bekend om zijn onafhankelijke geest, die hem regelmatig in conflict bracht met zijn eigen vorsten.
Na de Franken kwamen de Byzantijnen (rond 1320), daarna de Ottomanen. In 1821, bij het uitbreken van de Griekse Vrijheidsoorlog, was Karytaina een van de eerste dorpen die in opstand kwamen. De legendarische generaal Theodoros Kolokotronis gebruikte het kasteel als strategische basis en in 1826 als schuilplaats voor vrouwen en kinderen toen Ibrahim Pasha van Egypte de Peloponnesos teisterde. Het gezicht van Kolokotronis staat op de voorzijde van het 5000-drachme biljet; de brug van Karytaina siert de achterzijde.
Het 5000-drachme biljet (1984–2001) toonde generaal Kolokotronis op de voorkant en de middeleeuwse brug van Karytaina op de achterkant. Wie een oud biljet heeft, houdt een klein stukje Karytaina in handen.
Hoe kom je er
| Vanuit Tripoli | Ca. 50 km via de E65 richting Megalopoli, dan westwaarts over lokale wegen; reken op 50–55 minuten rijden. |
|---|---|
| Vanuit Megalopoli | Ca. 20 km, ongeveer 25 minuten rijden. |
| Openbaar vervoer | Geen directe busverbinding; KTEL-bussen rijden naar Megalopoli, van daaruit is een taxi of huurauto nodig. |
| Parkeren | Klein parkeerterrein aan de rand van het dorp; de smalle straatjes zijn niet toegankelijk voor auto's. |
Beste reistijd
Karytaina is het hele jaar door te bezoeken, maar lente (april–mei) en vroege herfst (september–oktober) zijn het aangenaamst. Dan is de begroeiing groen, de hitte dragelijk en de lichten op de rotsen het mooiste. In de zomer is het warm maar nooit ondraaglijk heet dankzij de hoogte. Winters kunnen koud en regenachtig zijn, maar ook dan heeft het dorp iets ingetogen prachtigs.
Wat te doen
De agenda van Karytaina is kort en eerlijk: de burcht beklimmen, de middeleeuwse brug bewonderen, door de steegjes slenteren, in de kerkjes kijken, lunchen. Voor een dag is dat precies genoeg. Wie langer wil blijven, combineert met Stemnitsa of Dimitsana, die op respectievelijk 20 en 30 kilometer liggen langs een prachtige bergweg.