Mylopotamos is niet het dorp dat je toevallig passeert — je zoekt het op. Verstopt in het groene hart van Kythira, op een hoogte van 284 meter, ligt het als een geheim dat weinig eilandgidsen omsluieren. De naam verraadt zijn verleden: mylos (molen) en potamos (rivier). Langs de beek die door het ravijn stroomt stonden ooit tweeëntwintig watermolens; vandaag resten er ruïnes, één gerestaureerde molen, en een stilte die zwaar is van geschiedenis.
Waarom juist dit dorp?
De meeste eilanden in de Ionische Zee stellen hun bezoekers tevreden met een strand. Kythira gaat verder, en Mylopotamos gaat het verst. Hier is het landschap actief: water stroomt, rotsen glinsters, platanen wuiven breed boven de weg. Het dorpsplein, een compacte ruimte met oude bomen en een kafeneio dat geen enkel jaar op de kalender lijkt te hebben, is een van die plekken die je in je geheugen meeneemt zonder dat je weet waarom.
Op minder dan een kilometer afstand ligt Kato Chora, een Venetiaans vestingstadje dat zijn bewoners in de jaren vijftig verloor en sindsdien aan de takken van wilde vijgenbomen overlaat. De Leeuw van San Marco boven de poort kijkt uit over de heuvelflank alsof hij nog altijd wacht op de vloot van Venetië.
De dorpskern
Mylopotamos bestaat historisch gezien uit vijf gehuchten: Agios Sostis, Kato Chora, Riza, Piso Pigadi en Araioi. De levende kern — het eigenlijke dorp — draait om een kerkplein met de witte kerk van Agios Charalambos en zijn slanke klokkentoren. Op het plein staat al decennia hetzelfde kafeneio, een paar tafels buiten onder de bomen, de baas die zijn eigen tempo bepaalt. Voor een koffie of een ijskoude limonade hoef je niet verder te zoeken.
Het is een klein dorp — iets meer dan tachtig inwoners staan er officieel ingeschreven, al zijn het er 's zomers beduidend meer. Luid is het hier nooit.
Water, molens en de Fonissa-waterval
Vanuit de dorpskern loopt een pad het ravijn in, langs de beek van de Neraida. Na tien minuten stap je bij de Fonissa-waterval aan: een cascade van twintig meter die in een helderturquoise kom valt. De naam betekent letterlijk "moordenares" — een lokale legende verbindt hem aan een jong meisje dat hier ooit verdronk. Of je erin gaat zwemmen is een kwestie van durven; het water is ook in juli behoorlijk koud.
Langs diezelfde beek slingert een wandelpad naar Kato Chora, waarbij je langs de resten van de molens loopt. Wie doorloopt richting de kust bereikt uiteindelijk de kleine baai van Kalami. Plan er minstens een halve dag voor in, zeker in het voorjaar wanneer het water het hoogst staat.
Seizoensgebondenheid
De waterval staat het mooist in april, mei en vroeg juni. In droge zomers — en de laatste jaren zijn er steeds meer van — kan de beek halverwege de zomer vrijwel droogvallen. Informeer bij je accommodatie of er nog water staat.
Kato Chora en Agia Sofia
Het verlaten Venetiaanse kasteel van Kato Chora werd rond 1502 gebouwd door de Venetianen en bleef bewoond tot in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Binnen de muren staan nog altijd oude huizen, kapellen en steegjes die precies zo zijn achtergelaten als toen de laatste bewoners vertrokken. Sommige kerken bewaren Byzantijnse fresco's uit de veertiende en vijftiende eeuw. Toegang is gratis; een goede wandelschoen is geen overbodige luxe.
De grot van Agia Sofia ligt aan de westkant van het eiland, bereikbaar via een asfaltweg vanuit Mylopotamos en daarna een korte stenen pad. De grot omvat 2.200 vierkante meter met druipstenen in wit, rood en zwart, en herbergt een kleine kerk met een dertiende-eeuwse iconostase en rotschilderingen. Gewoonlijk geopend van mei tot eind september, dinsdag tot en met zondag, 10:00–17:00; controleer tijdig via 27360-31338.
Limnionas — het dichtstbijzijnde strand
Mylopotamos is een binnenlanddorp. Wie na het verkennen van ravijnen en ruïnes toch zin heeft in zout water, rijdt circa zeven kilometer over een slingerende weg westwaarts naar de baai van Limnionas. Het is een kleine, rustige inham met een vissershaven, een snackbar en de bijzonderheid van een hartvormig natuurlijk zwembad in de rotsen — een gat in de kliffen waar de zee doorheen sijpelt en een beschutte poel vormt. In de zomer druk voor Kythira-begrippen, maar dat stelt niet veel voor.
Bereikbaarheid
Een huurauto is de enige realistische optie. Mylopotamos ligt vijftien kilometer ten noorden van Chora via een goed geasfalteerde weg. De smalle bochtige bergwegen van Kythira vergen geduld en een laag rijsnelheid; tegenliggers zijn niet zeldzaam. Er rijdt geen regelmatige busdienst naar het dorp.
| Type | Bergdorp, binnenland |
|---|---|
| Hoogte | 284 meter |
| Afstand tot Chora | ca. 15 km |
| Inwoners (2021) | 86 |
| Beste reistijd | April–juni (waterval), september–oktober (rust) |
| Vervoer | Huurauto vereist |
Subpagina's
Veelgestelde vragen over Mylopotamos
Hoe kom je bij de Fonissa-waterval in Mylopotamos?
Parkeer in het dorp Mylopotamos en loop zo'n tien minuten via een beschaduwd pad door het ravijn, langs platanen en grote keien. Het pad is duidelijk bewegwijzerd. In mei en juni staat er het meeste water; bij droogte kan de waterval in de zomer vrijwel droog zijn.
Is Kato Chora vrij te bezoeken?
Ja, het verlaten Venetiaanse vestingstadje Kato Chora is gratis toegankelijk. Je kunt vrij rondlopen tussen de vervallen huizen, kerken en steegjes. De Leeuw van San Marco boven de poort is goed bewaard gebleven. Draag stevige schoenen vanwege het ongelijke terrein.
Wanneer is de grot van Agia Sofia open?
De grot is gewoonlijk open van begin mei tot eind september, dinsdag tot en met zondag van 10:00 tot 17:00 uur. Openingstijden en toegangsprijzen kunnen wijzigen; bel vooraf naar de Kythira-gemeentetelefoon (27360-31338) of controleer ter plaatse.
Heeft Mylopotamos een strand?
Mylopotamos zelf is een binnenlanddorp en heeft geen eigen strand. Op circa zeven kilometer rijden via een slingerende weg ligt Limnionas, een rustige inham aan de westkust met een kleine vissershaven, fijn zand en een uniek hartvormig natuurlijk zwembad in de rotsen.
Hoe bereik je Mylopotamos op Kythira?
Een huurauto is vrijwel onmisbaar. Mylopotamos ligt zo'n vijftien kilometer ten noorden van Chora (de hoofdstad) en is bereikbaar via een geasfalteerde weg. Let op: de bergwegen op Kythira zijn smal en vol scherpe bochten; rij rustig.