Ergens in het noorden van Karpathos, op een smalle bergkam op zo'n 500 meter hoogte, klampt Olympos zich vast aan de rotsen. Vrouwen in kleurrijke geborduurde klederdracht kopen brood bij de buurvrouw, de molen maalt graan en op het dorpsplein klinkt de lyra. Dit is geen openluchtmuseum — het dorp leeft gewoon zo.
Van alle 219 Griekse bestemmingen in deze gids is Olympos de meest onverwachte. Het is geen badplaats, geen havendorp en geen historische ruïne. Het is een levende gemeenschap die, mede door tientallen jaren geografische isolatie, gebruiken en een taalvorm in stand heeft gehouden die elders in Griekenland al lang zijn verdwenen.
Een dorp op de rand van de tijd
De weg naar Olympos via de bergpas vanuit Mesochori werd pas in 1979 geasfalteerd. Elektriciteit kwam in 1980. Tot die tijd leefde het dorp volledig op windkracht, muilezels en wat de berg gaf. Die isolatie heeft een prijs gehad, maar ook iets bewaard.
Het meest opvallende zijn de vrouwen in traditionele klederdracht: kleurige geweven rokken, gouden sieraden en geborduurd schortje — geen kostuumshow voor toeristen, maar dagelijkse kleding van de oudere generatie. De jongere vrouwen dragen het bij feesten. Wie in augustus op het dorpsplein staat tijdens de panagiri van 15 augustus, ziet het dorp op zijn mooist.
Het dialect van Olympos trekt ook linguïsten. De Karpathische spreektaal bevat elementen die teruggaan op het Dorisch Grieks — de variant die in de Oudheid op de Dodekanesos gangbaar was — aangevuld met Byzantijnse en Ottomaanse invloeden. Sommige woorden begrijpen Grieken van het vasteland simpelweg niet.
De windmolens
Langs de ruggengraat van de bergkam staan tientallen oude windmolens. Het zijn geen decoratiestukken: een handvol ervan maalt nog steeds graan. De bloem gaat naar de baksters van het dorp, die elke ochtend brood bereiden in buitenovens. Het brood ruikt anders dan supermarktbrood, omdat het ook anders is.
Hoe je er komt
| Vanuit Pigadia (hoofdstad Karpathos) | Georganiseerde dagtour elke donderdag (mei–okt): boot naar Diafani + bus omhoog, ca. €30 volwassene / €15 kind. Vertrek 08:30, retour ca. 18:00. |
|---|---|
| Zelfstandig per boot | In de zomer dagelijkse bootverbinding Pigadia–Diafani (ca. 50 min), daarna bus of taxi de berg op (ca. 15 min). |
| Per auto | Via Mesochori en de bergpas: ruim 57 km, bochtige weg, reken op 1,5–2 uur. Spectaculair, maar niet voor slechte rijders. |
| Parkeren | Auto's parkeren aan de rand van het dorp; Olympos zelf is autovrij. |
Beste reistijd
Mei, juni en september zijn aangenaam: minder drukte dan in de hoogzomer, de bergwind is fris maar niet rauw. Op 15 augustus is het de drukste dag van het jaar — dan viert heel Olympos de Kimisis (Dormitio van Maria) met muziek, dans en feestmaaltijden. Kom dan vroeg of blijf een nacht.
Wat te doen in Olympos
De hoofdstraat loopt langs de bergkam en biedt aan weerszijden uitzicht op de zee — aan de ene kant de Egeïsche Zee, aan de andere kant de Middellandse. Loop het dorp door zonder haast. Kijk in de open bakkerijramen, praat met de schoenmaker die met de hand leren stivania (laarzen) maakt, bezoek de kerk Kimisis tis Theotokou met haar Byzantijnse fresco's en klim naar het bovenste punt van de wijk voor het beste panorama.
Overnachten kan in een van de kleine pensions in het dorp. Dan zie je hoe Olympos na sluitingstijd van de winkels gewoon doorgaat als dorp.