Pylos

Pylos (Grieks: Πύλος) is een havenstadje van zo'n 3.000 inwoners op de westkust van de Peloponnesos, diep in de regionale eenheid Messenië. Het ligt aan de rand van de Baai van Navarino — een van de grootste en mooiste natuurlijke havens van het Middellandse Zeegebied. Aan de overkant van het water strekt het langwerpige eiland Sphacteria zich uit als een natuurlijke golfbreker. Daarboven, op een heuvelrug ten zuiden van het stadje, staat het Niokastro: een Ottomaanse vesting die je al van kilometers ver ziet staan.

Sfeer en karakter

Pylos is geen toeristische showplaats. De haven wordt gebruikt door vissersboten en een handvol jachten; de cafés en taverna's rond het centrale plein, de Plateia ton Trion Navarchon, zijn in de eerste plaats voor de mensen die er wonen. Dat centrale plein, omzoomd door platanen en neoklassieke gevels, is vernoemd naar de drie admiraals die in 1827 de zeeslag bij Navarino wonnen — Brits, Frans en Russisch. Hun gezamenlijk monument staat er nog, en er zijn terrassen met uitzicht die je het gevoel geven dat je ergens aangelegd bent in een andere eeuw.

Buiten het hoogseizoen loopt Pylos bepaald niet over. In de smalle straten achter het plein liggen bakkers, kleine supermarktjes, een apotheek, souvenirwinkeltjes en een enkele delicatessenwinkel met lokale olijfolie en honing. Het is een functionerend stadje, geen decorstuk.

Geschiedenis die je kunt aanraken

De baai van Navarino speelde meermaals een sleutelrol in de geschiedenis. In 425 voor Christus vochten Atheners en Spartanen hier al om de strategische positie van Sphacteria (de Slag bij Pylos). Maar de meest bekende episode is de Zeeslag van Navarino op 20 oktober 1827: een gecombineerde Brits-Frans-Russische vloot vernietigde het Turks-Egyptische eskader, wat Griekenland in feite op weg hielp naar onafhankelijkheid. Het was de laatste grote zeeslag in de geschiedenis waarbij uitsluitend zeilschepen werden ingezet.

Rondom de baai zijn de littekens en monumenten van die dag nog zichtbaar: op Sphacteria een Russisch gedenkteken, op kleine eilandjes in de baai Britse en Franse graven. En op de kaai van Pylos zelf staat het monument voor de drie admiraals, omgeven door kanonnen die aan de zeeslag deden mee.

De omgeving: van Voidokilia tot het Paleis van Nestor

Op tien kilometer noordelijk van het stadje ligt Voidokilia — een strand in de vorm van de Griekse letter omega (Ω), met zand dat zo wit is dat het in de zon bijna pijn doet aan de ogen. Het behoort tot de Natura 2000-beschermde gebieden en heeft bewust geen strandbars of ligstoelen. Vlak achter de duinrichel ligt de Gialova-lagune, een vogelparadijs waar in het voor- en najaar flamingo's, kraanvogels en lepelaars rondlopen.

Nog iets verder naar het noorden, bij het dorp Chora, staat het Paleis van Nestor — de best bewaarde Myceense paleisruïne op de Peloponnesos (circa 1300 v.Chr.), compleet met ongeschonden fresco's die nu in het museum van Chora worden bewaard. Mythos en geologie komen er samen: Homeros beschreef dit als de "zandige Pylos" van de wijze koning Nestor.

Hoe kom je er

Beste reistijd

Mei en juni zijn de aangenaamste maanden: temperaturen rond 25°C, de lagune is nog levendig van trekvogels en Voidokilia is niet overvol. In september en oktober keert die rust terug. Juli en augustus kunnen heet zijn (soms boven de 35°C) en de bekende stranden trekken dan meer bezoekers, maar Pylos zelf blijft altijd beheersbaar. Uitwijken naar de vroege ochtend — voor negenen is Voidokilia nog vrijwel verlaten.