Koufonisia bestaat uit twee eilanden: het bewoonde Pano Koufonisi en het onbewoonde Kato Koufonisi, 200 meter verderop. Samen zijn ze goed voor iets meer dan tien vierkante kilometer en een permanente bevolking van nog geen driehonderd zielen. Wie hier aankomt op de veerboot, ziet meteen waarom reizigers dit hoekje van de Kleine Cycladen al jaren angstvallig voor zichzelf houden: het water is ongekend helder, de rotskust is doorsneden met natuurlijke bogen en zeegrotten, en het enige geluid dat er echt toe doet is de branding.
Chora: het dorp dat ook de haven is
Het hoofdplaatsje van Pano Koufonisi draagt geen officiële naam anders dan Chora, maar de meeste bewoners zeggen gewoon "het dorp". Het is tevens de enige nederzetting op het eiland, en ook de vissershaven. Witte huizen met blauwe luiken, een handvol tavernes aan het water, twee terrassen waar je tot laat kunt zitten — meer is het niet, en meer heb je niet nodig. Wegen voor auto's bestaan vrijwel niet; een fiets of je eigen benen zijn de vervoermiddelen die hier tellen. Er zijn twee fietsverhuurders in Chora als je de stranden verder weg liever op twee wielen bereikt.
Langs de haven liggen de vissersbootjes opgesteld die elke ochtend uitvaren. Een van de aardige gewoonten van het eiland: de vangst van die ochtend bepaalt wat er 's avonds op het menu staat in de kleine restaurants. Boek geen tafel voor een specifiek gerecht — kom gewoon langs en vraag wat er is.
Het kustpad en de zwemgaten
Direct ten oosten van Chora begint een onverhard kustpad dat langs de hele zuidkust loopt en bij het strand van Pori uitkomt, circa drie kilometer verderop. Onderweg passeert het pad de meeste stranden van het eiland en ook de bekende Pisina — een van de rotsen uitgehakt natuurlijk zwembad waar de zee via een smalle opening instroomt. Het water staat er bijna stil en heeft een andere tint blauw dan de open zee eromheen. Waterschoenen zijn handig bij de rotsklim ernaartoe.
Iets verder langs de kust tref je de zeegrotten en rotsbogen die de noordkust van Pano Koufonisi karakteriseren. Vanuit de grotten kijk je door een kalkstenen boog naar open zee — met Keros op de achtergrond is dit een van de meest gefotografeerde plekken van het eiland. De meeste bezoekers bereiken deze kust per watertaxi vanuit de haven, maar wie wil wandelen doet er goed aan vroeg te vertrekken voor de hitte toeslaat.
Kato Koufonisi: de andere kant
Tegenover de haven van Chora, op amper twee minuten varen, ligt Kato Koufonisi. Het eiland is onbewoond, maar in de zomer varen bootjes regelmatig heen en weer — in het hoogseizoen van vroeg in de ochtend tot rond elf uur 's avonds. Op Kato tref je stranden als Nero, Detis en Panagia die zowel wilder als stiller zijn dan de toegankelijkere plekken op Pano. Midden op het eiland staat de kapel van Panagia, een kleine kerk uit 1561 die op 15 augustus wordt volgelopen met eilandbewoners voor het feest van Maria Hemelvaart.
Bereikbaarheid
Koufonisia heeft geen vliegveld. Vliegen naar het dichtstbijzijnde luchtvaartverbinding betekent naar Naxos, waarvandaan dagelijks veerboten vertrekken naar Koufonisia — de overtocht duurt zo'n twee uur en kaartjes beginnen rond de zeven euro. Vanuit Amorgos is de verbinding nog korter: met een snelle boot ben je er in 25 tot 45 minuten. Blue Star Ferries, Seajets en de lokale lijn Express Skopelitis onderhouden de routes. De Express Skopelitis vaart het hele jaar, ook buiten het seizoen, en verbindt Naxos via alle Kleine Cycladen met Amorgos. Vanuit Piraeus zijn er directe verbindingen, maar de reistijd is vijf tot negen uur afhankelijk van het schip.
| Type | Eiland — Kleine Cycladen |
|---|---|
| Oppervlak | ca. 5 km² (Pano Koufonisi) |
| Inwoners | ca. 280 (permanent) |
| Vliegveld | Geen — dichtstbijzijnde: Naxos |
| Vervoer op eiland | Te voet of fiets |
| Beste reistijd | Juni en september (minder vol, lager tarief) |
Beste reistijd
Juli en augustus zijn druk — voor een eiland van deze omvang zelfs erg druk. Accommodaties raken weken van tevoren vol en de kleine stranden staan in het hoogseizoen vol parasols van andere bezoekers. Juni en september zijn de betere keuze: het water is warm genoeg, de tavernes zijn open, de veerboten varen normaal, maar het eiland ademt weer een beetje rustiger. In mei kan het nog wisselvallig zijn; oktober is doorgaans rustig maar aangenaam.
Praktisch
Neem contant geld mee. Pinautomaten op het eiland zijn er, maar stroomuitval is niet zeldzaam, waardoor betalingsverkeer soms niet werkt. De meeste tavernes en winkeltjes accepteren bij voorkeur cash.