Mesta is geen winkelstraat met terrassen en souvenirwinkels. Maar als het om mastiek gaat, is dit misschien wel de meest directe plek van Griekenland om aan kwaliteitsproducten te komen — de oogst vindt hier letterlijk buiten de dorpsmuren plaats.
Mastiek — in alle vormen
De smalle winkeltjes en pansions in Mesta verkopen rauwe mastiekkristallen — de gedroogde harsdruppels die van de lentisknoboom (Pistacia lentiscus) worden geoogst. Dat zijn de "tranen" die je kunt kauwen (bitter, harzig, wenning vereist) of kunt gebruiken in de keuken. Hiernaast vind je een breed assortiment verwerkte producten: mastiekzeep, tandpasta en mondwater (mastiek heeft aangetoonde antibacteriële eigenschappen), gezichtscrème, likeur en snoepjes. Het Mastick-merk van de Mastichaproducers Association (MAA) is de betrouwbare standaard; producten met dat keurmerk zijn afkomstig van gecertificeerde telers op Chios.
Mastiek — in het Grieks mastiha — is het hars dat lentisknobomen in het zuiden van Chios produceren als je de bast inkeept. De harsdruppels stollen in de lucht tot glasachtige korrels. Nergens anders ter wereld groeit deze varieteit in voldoende hoeveelheid; het verschijnsel is gebonden aan de specifieke bodem en het klimaat van zuidelijk Chios. De teelt staat op de UNESCO-lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed (2014).
Souma — de lokale brandewijn
Naast mastiek is souma het tweede product waarmee Mesta zich onderscheidt. Souma is een gedistilleerd drankje op basis van vijgen en druiven, vergelijkbaar met raki of tsipouro maar met een eigen karakter: iets zoeter, minder scherp, en onmiskenbaar naar fruit. Het wordt lokaal gestookt en in kleine flacons verkocht. Koop het in het dorp zelf; buiten Chios is souma vrijwel nergens te vinden.
Mestousiko — de vergeten wijn
Het wijntje dat bij het avondeten in Mesta op tafel komt, heet Mestousiko. Het is een droge witte wijn gemaakt van lokale druivenvariëteiten die buiten het eiland nauwelijks geteeld worden. Binnenlands geniet Mestousiko een goede reputatie; exporteurs zijn er niet of nauwelijks, dus de kans om een fles mee te nemen is klein als je het dorp overslaat. Sommige winkeltjes en tavernes in Mesta verkopen het per fles.
Wat verwacht je niet
Megawinkels, kledingboetieks of een dagmarkt zijn er niet. Mesta telt een paar honderd inwoners en de commerciële schaal is navenant klein. Het plein met de Megas Taxiarches heeft een café of twee en één of twee kleine winkels; de rest van de handel is verspreid door de steegjes. Dat is juist prettig: geen opjutterij, geen geforceerde "authentieke" souvenirstands. Wat je koopt, koopt je omdat je het echt wilt meenemen.