Wat te bezoeken op Samothraki

Samothraki heeft geen strand-resort-karakter en trekt ook niet op die manier bezoekers. Wie er naartoe reist, komt voor het heiligdom, voor de wandelingen, voor de watervallen en de bronnen — of gewoon om ergens te zijn waar het nog stil is. Hieronder de plekken die de moeite waard zijn.

Het Heiligdom van de Grote Goden (Paleopoli)

Dit is de bezienswaardigheid waarvoor Samothraki ooit op de kaart stond. Het heiligdomcomplex bij Paleopoli — aan de noordkust, een paar kilometer ten oosten van Kamariotissa — was van de zesde eeuw voor Christus tot diep in de Romeinse keizertijd een van de belangrijkste mysterie-heiligdommen van de antieke wereld. Initianden uit heel het Middellandse Zeegebied ondergingen hier inwijdingsrituelen voor de Kabeiroi, de Grote Goden van Samothrake. Wat die riten precies inhielden is nooit vastgelegd — dat was het punt.

De site is groot en groen. Je loopt tussen opgegraven fundamenten, gerestaureerde zuilen en inscriptiestèles door een landschap dat nauwelijks toeristisch aanvoelt. Het meest indrukwekkende bouwwerk is het Hieron, de grote tempel uit de derde eeuw voor Christus, waarvan een reeks Dorische zuilen gedeeltelijk overeind is gezet. Vlak ernaast stond ooit de Rotonde van Arsinoe II — de grootste ronde gebouw uit de antieke Griekse wereld, een gift van de Macedonische koningin. Van de rotonde zijn de funderingen en onderdelen van het gebinte bewaard.

De plek waar de Nike van Samothrake is gevonden — op een marmeren schip, uitkijkend over de zee — is gemarkeerd. Het origineel staat in het Louvre; een kopie staat in het aangrenzende Archeologisch Museum. Dat museum is klein maar goed ingericht: beelden, inscripties, votiefgiften en uitleg over de inwijdingsrituelen. De combinatiekaart voor heiligdom én museum kost in 2026 €10 voor volwassenen; EU-jongeren onder de 25 mogen gratis naar binnen.

Toegang	€10 (heiligdom + museum)
Openingstijden	apr–okt: ma–vr + zo 8:30–15:30, za 13:00–20:00
Gratis toegang	EU-jongeren <25 jaar; ook op nationale feestdagen
Ligging	Paleopoli, ±4 km oost van Kamariotissa

Chora en het middeleeuwse kasteel

De hoofdstad van het eiland is geen havenplaats maar een bergdorp — zes kilometer landinwaarts, op een helling van de Saos, op zo'n 300 meter hoogte. Chora heeft smalle geplaveide straatjes, huizen met keramische dakpannen en boven alles een Byzantijns-Venetiaans kasteel dat als een kroontje op de rots staat. Het kasteel is in de vijftiende eeuw versterkt door Venetiaanse heersers als verdediging tegen piraten. Tegenwoordig kun je er vrij omheen lopen; het uitzicht over de lager gelegen kuststrook en de zee loont de klim.

In de dorpskern zijn een paar cafés en een handje vol winkeltjes met lokale producten — honing, kruiden, handwerk. Chora werkt ook als rustpunt als je er lang genoeg bent: een koffie op het centrale plein, katten in de stegen, en 's avonds zo goed als geen lichtervervuiling.

De Fonias-waterval en de kloof

In het noordoosten van het eiland snijdt de Fonias-rivier een kloof door het vulkanische gesteente. Langs de rivier loopt een wandelpad dat je in circa een uur bij de grote waterval brengt: een val van 35 meter die neerstort in een breed bassin van helder water. De naam Fonias betekent 'moordenaar' — een verwijzing naar de kracht van de stroom in de lente, wanneer de sneeuwsmelt het water omhooggooit. In de zomer is het bassin een populaire zwemplek. Stevig wandelschoeisel is aan te raden; het pad is in 2025 deels verbeterd in het kader van de restauratie van de middeleeuwse Fonias-toren aan het begin van het traject.

Therma — warmwaterbronnen en startpunt naar de top

Het kleine dorp Therma (ook: Loutra) aan de noordkust combineert twee dingen die je zelden naast elkaar vindt: een geboortepunt voor serieuze bergwandelaars én een verzamelpunt voor mensen die juist helemaal niets willen ondernemen. De warmwaterbronnen komen hier op 38–39°C de grond uit en stromen via een paar eenvoudige, open badhuizen direct naast het dorp. 's Avonds zitten er wandelaars naast festivalgangers naast oudere Grieken — een gezellige mengeling.

Vanuit Therma vertrekt ook het officiële wandelpad naar de top van de Fengari (1.611 m), de hoogste berg van de Egeïsche eilanden. De beklimming is zwaar — reken op zes tot acht uur retour — en vereist stevige uitrusting en ervaring met bergwandelen. In de winter en vroege lente kan er sneeuw liggen. Ga nooit alleen en check het weer van tevoren; het kan op de top aanzienlijk ruwer zijn dan aan de kust.