Kalamos is het grootste van de kleine eilanden die ten oosten van Lefkada liggen, maar groot is relatief: vijfentwintig vierkante kilometer dicht beboste heuvels, een handvol nederzettingen en kiezelbaaitjes die je te voet of per boot bereikt. Het eiland heeft geen wegen voor auto's en geen toeristische infrastructuur om over te spreken. Wie stilte, dennengeur en helder water wil — zonder reisorganisatie of kinderbadge om de pols — zit hier goed.
Het eiland in het kort
Kalamos maakt bestuurlijk deel uit van de gemeente Meganisi in de regio Ionische Eilanden, al voelt de ligging anders: het eiland kijkt uit op het Griekse vasteland (Aitoloakarnania) en is van daaruit ook bereikbaar. De hoogste top — Mount Vouni — bereikt 754 meter. Die hoogte zie je terug in het landschap: steile hellingen met uitgestrekte dennenbossen, plots overgaand in smalle kusttrapjes die uitkomen op het water. De bevolking is in de afgelopen decennia gekrompen; begin 2020 woonden er nog ruim 300 mensen vast, in de zomer groeien dat getal naar een veelvoud dankzij teruggekeerde families en zeilers.
| Regio | Ionische Eilanden (gemeente Meganisi) |
|---|---|
| Oppervlakte | ca. 25 km² |
| Hoogste punt | 754 m (Mount Vouni) |
| Vaste inwoners | ca. 342 (2021); zomer meer |
| Bereikbaarheid | Veerboot vanuit Mytikas (vasteland) |
| Auto's | Geen — enkel te voet of per fiets |
| Beste reistijd | Juni–september |
Hoe kom je er?
De enige openbare verbinding is de kleine veerboot vanuit Mytikas, een vissersplaatsje aan de vastelandskust van Aitoloakarnania, zo'n vijf kilometer tegenover het eiland. In de zomer vaart de boot meerdere keren per dag; buiten het seizoen is de frequentie aanzienlijk lager en soms beperkt tot enkele keren per week. Auto's worden niet vervoerd — en op het eiland is er ook geen weg die dat rechtvaardigt. Gratis parkeren kan bij het strand van Mytikas.
Vanuit Nidri op Lefkada vertrekken in de zomer geregeld dagtochten en rondvaartboten die Kalamos en het naburige Kastos aandoen. Zeilers gebruiken de haven van het hoofddorp als ankerplaats of als tussenstop op weg naar zuidelijker eilanden. De beschutte baaitjes aan de oostkust zijn ook per privéboot vanuit Mytikas goed te bereiken.
Zeilers: ideale tussenstation
Kalamos staat al decennialang op de vaarkaart van Ionische zeilers. De haven van het hoofddorp biedt goede beschutting bij de meeste windrichtingen; water en brandstof zijn beschikbaar. Porto Leone aan de zuidoostkant is historisch — verlaten na 1953, maar de diepe baai is uitstekend ankergebied. Check altijd de meltemi-voorspelling voor je de westkust raapt.
De nederzettingen
Het eiland heeft vier nederzettingen, waarvan er twee bewoond zijn. Kalamos (ook wel Chora) is het hoofddorp aan de oostkust, amfitheatergewijs gebouwd boven de haven: witte huizen met oranje dakpannen, smalle keitjespaden en een kade met een paar tavernes. Episkopi is het kleinere vissersgehucht aan de andere kant van het eiland, recht tegenover Mytikas — rustiger dan het hoofddorp en met een eigen steigertje. Kefali en Porto Leone werden verlaten na de verwoestende aardbeving van 1953. Van Porto Leone rest nog de silhouet van gevels langs de baai; in de kerk van Kefali hangt nog altijd een als wonderdadig beschouwd ikoon van de Maagd Maria, en tweemaal per jaar — op 30 juni en 15 augustus — trekt het eiland bijeen voor een feest rondom die kerk.
Wanneer ga je?
Van juni tot en met september is het eiland op zijn best: warm, stabiel weer, de veerpont rijdt frequent en de twee tavernes in het hoofddorp zijn open. Mei is mooi voor wie rust verkiest boven gemak; oktober is prachtig van kleur maar stiller dan stil. Buiten het seizoen varen er nauwelijks boten en is er geen horeca. Logistiek vereist Kalamos wat planning — niet voor de veeleisende reiziger, wel voor de georganiseerde.