Kefalonia heeft de meest verrassende ondergrond van de Ionische eilanden. Terwijl je boven je weg zoekt door kalksteenlandschappen, speelt zich kilometers verderop een geologisch spektakel af: zeewater dat verdwijnt aan de ene kust en opwelt aan de andere, een grot zo groot dat er concerten worden gegeven, en een meer dat oplicht in azuurblauw als de zon door een scheur in het gewelf valt. Combineer dat met een nationaal park vol bijzondere dennen en rondtrekkende paarden en een handvol Venetiaanse plaatsen die de aardbeving van 1953 overleefden, en je hebt een eiland met meer laagjes dan zijn omvang doet vermoeden.
Melissani-grotmeer
Het meest iconische binnenzicht van Kefalonia is zonder twijfel Melissani, een paar kilometer van de haven van Sami. Je daalt af via een ondertunnelde ingang naar een meer in een half-open kalkstenen rotszaal. Een deel van het plafond is al eeuwen geleden ingestort, waardoor de zon 's middags recht naar beneden valt op het water — en dat water verandert dan in een kleur waarvoor azuurblauw nog te zwak is. Een gids roeit je in een platte boot door de ruimte; het duurt circa 15 minuten.
Het water hier komt oorspronkelijk van de westkust bij Argostoli (de Katavothres), stroomt ondergronds door de kalksteenbodem van het eiland en welt op bij Karavomilos, vlakbij Melissani. Dat de zee en dit meer verbonden zijn, werd pas in 1963 bewezen met een kleurstoftest. De constante watertemperatuur is het hele jaar circa 13 °C, waardoor de grot ook op warme zomerdagen koel aanvoelt.
Entree circa 10 euro p.p. (kinderen half tarief); combinatieticket met Drogarati-grot circa 13 euro. Openingstijden doorgaans 09:00–19:00 uur in het seizoen. In juli/augustus overvolle ochtenden — kom vroeg of ga vlak voor sluitingstijd. Adres: Karavomilos, ca. 3 km van Sami.
Drogarati-grot
Vier kilometer van Sami, iets landinwaarts, ligt Drogarati — een indrukwekkende druipsteen grot die pas in de 18e eeuw werd ontdekt, naar verluidt na een aardbeving die een ingang opende. Je loopt een korte trap af een zaal in die groter is dan de meeste mensen verwachten: de hoofdkamer meet bijna 65 meter in doorsnede, heeft een akoestiek waarvoor opera-ensembles soms terugkomen, en is vol stalagmieten en stalactieten in allerlei vormen. Het duurt in het geheel circa 20–25 minuten; ideale tussenstop bij Melissani.
De temperatuur in de grot is constant circa 18 °C — merkbaar koel in de zomerse hitte, dus neem een dunne laag mee als je gevoelig bent voor schommelingen.
Mount Ainos nationaal park
Op de hoogste top van alle Ionische eilanden — Mount Ainos, 1628 meter — bevinden zich de enige Kefaloniaanse zilverdennen ter wereld (Abies cephalonica). Dit dennenbos was ooit zo uitgestrekt dat Venetiaanse zeelieden de berg van ver herkenden als oriëntatiepunt. Het nationaal park, ook Natura 2000-gebied en deel van het UNESCO Geopark Kefalonia-Ithaka, beschermt dit ecosysteem en de biodiversiteit die ermee samenhangt.
Wat veel bezoekers verrast: de wilde paarden. Het zijn nakomelingen van Pindos-pony's, achtergelaten door boeren na de Tweede Wereldoorlog. Ze leven en reproduceren volledig zelfstandig in het ruige terrein. De paarden zijn klein van stuk (130–150 cm schofthoogte) met stevige hoeven die zijn aangepast aan het rotsige berglandschap. Ze verschijnen soms vlak naast de weg die naar de top klimt. Voeren of aanraken is niet toegestaan.
Op het plateau staat een Milieu Educatiecentrum met informatie over het park. De rit omhoog via de kronkelweg is op zichzelf al de moeite waard; uitzicht reikt op heldere dagen tot de Griekse kust van het vasteland.
Myrtos-strand — het uitzicht
Het strand zelf bespreken we uitgebreid op de strandenpagina. Maar Myrtos heeft ook een bezienswaardige dimensie vóór je afdaalt: het uitzichtpunt op de weg van Argostoli naar Assos, hoog boven het strand. Het is het meest gefotografeerde perspectief van het eiland — wit kiezel, turquoise water, ingeklemd tussen twee kalksteenbergen, gezien van een hoogte van meer dan 200 meter. Reken op gezelschap van andere fotograaf-toeristen, maar de aanblik is elk uur van de dag anders en altijd de moeite waard.
Veelgestelde vragen over bezienswaardigheden op Kefalonia
Hoeveel kost een bezoek aan het Melissani-grotmeer?
De entree voor Melissani bedraagt circa 10 euro per persoon voor volwassenen (kinderen half tarief). Dat is inclusief de roeiboot waarmee een gids je door het meer vaart. Een combinatieticket met Drogarati-grot kost circa 13 euro. Koop vroeg in de ochtend, want in het hoogseizoen kunnen wachttijden oplopen.
Mag je de wilde paarden van Mount Ainos aanraken of voeren?
Nee. De paarden van Mount Ainos zijn semi-wild en hoewel ze soms dicht bij de weg komen, is voeren en aanraken niet toegestaan. Het park is een beschermd Natura 2000-gebied; respecteer de afstand en geniet van de observatie op veilige afstand.
Is het Venetiaanse fort van Assos vrij toegankelijk?
Ja, het fort van Assos (Kastro tis Assos) is vrij toegankelijk en er is geen entreeprijs. De wandeling omhoog duurt circa 15 minuten en levert een spectaculair uitzicht op het schiereiland en de baai. Er zijn geen vaste openingstijden; ga overdag en vermijd de middaghitte in juli en augustus.
Waar zijn de filmlocaties van Captain Corelli's Mandolin op Kefalonia?
De meest bekende filmlocatie is het strand van Antisamos, ten oosten van Sami, dat diende als kamp van de Italiaanse soldaten. Het dorp Sami en de omgeving van Argostoli speelden ook een rol. Assos en Fiskardo ademen de sfeer van het boek het sterkst, al werden die dorpen niet uitgebreid gebruikt voor de film.
Wat is de beste tijd om Drogarati-grot te bezoeken?
Vroeg in de ochtend is het aangenaamst — het is koeler (de grot heeft een constante temperatuur van circa 18 °C, wat in de zomerse hitte heerlijk is) en minder druk. De grot opent doorgaans rond 9:00 uur; in het hoogseizoen kan het na 11:00 uur snel druk worden. Entree circa 6 euro.
Venetiaans erfgoed: Assos en Fiskardo
De aardbeving van 1953 verwoestte vrijwel alle vooroorlogse bebouwing op het eiland. Twee uitzonderingen: het dorp Assos op een schiereiland aan de noordwestkust, en Fiskardo aan de noordpunt. Beide overleefden door hun gunstigere ligging en ondergrond.
Assos ademt het sterkst de Venetiaanse sfeer: een handvol pastelkleurige huizen aan een kleine jachthaven, omgeven door water aan drie kanten, met boven op het schiereiland een Venetiaans fort uit de 16e eeuw. Het fort is vrij toegankelijk en de wandeling omhoog (circa 15 minuten) levert een van de mooiste panorama's van het eiland op.
Fiskardo is groter en commerciëler, maar de kade met Venetiaanse gevels is authentiek. Normantische grafstenen uit de 11e–12e eeuw getuigen van een aanwezigheid die lang voor de Venetianen begon. Het dorp is inmiddels een populaire ligplaats voor zeiljachten en heeft de beste restaurants van de noordkust.
Agia Triada en de herdenking van de Acqui-divisie
Buiten de stad Argostoli staat het monument voor de slachtoffers van de Acqui-divisie — de Italiaanse soldaten die in september 1943 door de Duitsers werden geëxecuteerd nadat Italië de wapenstilstand tekende. Het is een weinig bezocht maar historisch zwaarwegend plekje dat begrijpelijk is voor iedereen die het boek of de film kent. De Griekse staat en Italië onderhouden samen het herdenkingscomplex.