Op Mathraki is niets als 'attractie' ingericht. Er zijn geen opengestelde historische sites, geen musea en geen georganiseerde tours op het eiland zelf. Wat je wél vindt, is een haventje met een bijna Italiaanse sfeer, een slapend dorp vol karakter en enkele wandelpaden door dichte begroeiing die uitkomen op kliffen boven de Ionische Zee.
Plakes — het haventje
De aankomst per boot in Plakes is meteen een van de mooiste momenten van het bezoek. Het haventje is klein genoeg om in één oogopslag te overzien: een betonnen aanlegsteiger, drie of vier vissersboten die wiegen op het water, en direct rechts een kiosk of taverna die afhankelijk van het seizoen al dan niet open is. Naast de pier ankeren in de zomer soms zeiljachten — Plakes biedt een beschutte ankerplek en trekt dus ook een handvol zeilers aan.
Het eilandje Tracheia, een kale rotsstronk pal voor de kust van Mathraki, is vanuit Plakes goed te zien. Lokale vissers kennen het als een vertrouwd orientatiepunt. Het is niet toegankelijk, maar fotogeniek.
Kato Mathraki (Chorio)
Vanuit Plakes loop je via een olijfbomenpad richting het dorp, dat een kwartier te voet verwijderd is. Kato Mathraki — ook wel Chorio, gewoon 'het dorp' — telt een handvol straten die meer lijken op brede tuinpaden. De meeste huizen zijn oud, deels verlaten; een enkeling is opgeknapt tot vakantieverblijf of kamer-te-huur.
Bijzonder is de stilte: geen gemotoriseerd verkeer, geen muziek uit luidsprekers, geen toeristenwinkels. Een dorpskerkje staat midden in Chorio — het type kleine, gekalkte kapel dat je overal in Griekenland tegenkomt, maar hier extra ingetogen aanvoelt. De bevolking leeft traditioneel van olijventeelt; de oude olijfbomen rondom het dorp zijn indrukwekkend dik.
Pijnbosbossen en wandelpaden
Het meest onverwachte aan Mathraki is de weelderige begroeiing. Terwijl de meeste Ionische eilanden kaal worden in de zomerhitte, blijft Mathraki opvallend groen dankzij zijn beschutte ligging en dichte pijnbossen. Vanuit het dorp lopen meerdere onverharde paden door het bos richting de westkust, waar de kliffen steil naar beneden vallen.
De wandeling van Plakes naar Portello via het binnenland duurt circa 35 à 45 minuten en voert deels door schaduwrijk dennenbos. Er zijn geen bewegwijzerde routes, maar de paden zijn goed te volgen. Goed schoeisel is aan te raden: de paden zijn ongelijkmatig en worden soms spekglad na regen.
Verwachtingen bijstellen
Mathraki heeft geen musea, geen antiekwinkels, geen monumenten van historisch belang die bezichtiging vereisen. De 'bezienswaardigheid' is het eiland als geheel: het licht, de stilte, het uitzicht, de langzame tred van het leven. Wie die belofte accepteert, wordt niet teleurgesteld.
De Diapontische gemeenschap
Mathraki, Othonoi en Erikoussa vormen samen de Diapontische eilanden — een kleine gemeenschap van eilanders die historisch veel met elkaar uitwisselen. Op Mathraki is die verbondenheid voelbaar: sommige bewoners hebben familie op Othonoi, anderen kwamen hier ooit als vissers van elders. In 2021 werd de basisschool van het eiland na 21 jaar gesloten te zijn heropend — met één leerling. Dat detail zegt alles over de schaal van het eiland en de kracht van de kleine gemeenschap die het overeind houdt.
Meer over Mathraki
- Mathraki — overzicht
- Stranden van Mathraki — Portello en Fyki
- Othonoi — buureiland, het grootste van de Diapontia
- Erikoussa — het derde Diapontische eiland